Ji Kûrahiya Dilê Min – Kalbimin Derinlerinden

Ji kûrahiya dilê min çivîkek hişyar bû
Kalbimin derinlerinden bir kuş uyandı
Û firiya ber bi asîman.
ve uçtu gökyüzüne doğru.
Ku bilind bû, zêde û zêdetirîn
Yükseldikçe, daha ve daha,
Destpêkir girbûnê zêdetir.
büyümeye başladı daha da.

Pêşiyê wekî hechecikan bû,
Önce bir kırlangıç gibiydi,
Dû re mîna çivîkê zeviyan û qertalan,
sonra tarla kuşu ve kartal,
Dû re mîna ewrekê biharê werimî
sonra bir bahar bulutu misali genleşti
Herî dawiyê hemî asîmanan stêrîn nixumand.
en sonunda tüm yıldızlı gökleri kapsadı.

Ji kûrahiya dilê min çivîkek hişyar bû
Kalbimin derinlerinden bir kuş uyandı,
Her ku firiya gir bû, zêde bû
uçtukça büyüdü, çoğaldı,
Lê tu caran ji dilê min neqetiyabû…
oysa yüreğimi hiç terketmemişti

Xelîl Cîbran

Werger: Sîmar Masîcanik