Ciwan Haco – Perde

Ew perdeya reş û tarî
Ku ji çavên reş û diyarî
Min ji ruwê xwe kişand
Li ber çavê xwe çirand

Avêt paş sed çiyayî
Nava hezar dergayî
Min gemera guhê xwe bi zemzemeke nû şuşt û
Mîkrobên canê xwe bi dermanekî kuşt

Ew kufeyka tûfeylî, ko dil dil de diçirî;
Min kodê de rakir hêlîna wê xirabkir û belavkir

Li rojên derbasbûyî, li rastiyên kevnara,
Li hevalê neheval cara pêşî silavkir

Ew zingara di mejî, ko mejiyê min dimijî, min bi kêrê
Xeritand û bi agir şewitand û paqijkir; paqijkir serê
Xwe, min avêt ji derdê xwe bi çavekî bêperde bi guhekî
Bêgemar; di bin ser rêka teze bi mejîkî bêzingar, êdî bi
Dîtina xwe, bi bihîstana xwe bi vana xwe, bi mejî û bi
Rêveçûna xwe jî, ez bûm însanek nû, perestekê oleke nû
û di bajarê dil de min avakir, keleheke nû

Te jê hez kir? Tu dikarî li ser Patreonê piştgirîyê bidî Stranên Kurdî!
Parve Bike

Bersivekê Binivîsêne

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.